4/29/2008
Onverwachte uitschieter bij "rentree": E.K. ticket op zak

12/9/2007
“Terugkeren op hoogste nivo is mijn doel”

8/27/2007
"Ziekte van Weil" zware domper

6/20/2007
Belangrijke wedstrijdenreeks staat voor de deur

4/5/2007
"Trainen en testen"

12/20/2006
Kerst 2006: een korte terugblik en daarna volle kracht vooruit!

11/14/2006
W.K.-teams en World Cup Cancun (Mexico): stormachtige seizoensafsluiter

10/26/2006
Wedstrijdhardheid ontbreekt

10/11/2006
Nieuwe wedstrijdperiode

8/4/2006
WC Salford "een brug te ver"

7/24/2006
Punten ondanks "pak slaag"

7/16/2006
Top 10 in Holten

7/10/2006
Wedstrijd als training

7/7/2006
N.K. Stein

6/26/2006
Slagveld in Autun

6/11/2006
Goede race in Zuid-Afrika

6/4/2006
Start Olympische kwalificatie


10/11/2006 - Nieuwe wedstrijdperiode

Inmiddels alweer de maand oktober. Een maand die voor de gemiddelde triathleet synoniem staat voor “rust”. De batterij opladen, terugblikken op het afgelopen wedstrijdseizoen, vakantie en dan weer plannen maken voor het wedstrijdseizoen wat komen gaat. Gezien de “radiostilte” omtrent mijn sportieve prestaties zult u ongetwijfeld gedacht hebben dat ook ik in die rustperiode ben verzonken…. Alles minder waar dan dat! Ik zit momenteel in de voorbereiding op een derde wedstrijdperiode: de ITU Premium Cup Alanya (Turkije), (mogelijk) de ITU World Cup Cancun (Mexico) en (mogelijk) de ITU World Cup New Plymouth (N-Zeeland). Dat verdient enige uitleg……………… Na de zeer zware wedstrijden reeks, die ik 28 juli afsloot met de World Cup van Salford, waren lichaam en geest oververmoeid. “Het nekkie was er goed af”, om in wielertermen te spreken. Natuurlijk niet vreemd. Negen grote races in tien weken tijd, dan mag er ook wel wat vermoeidheid voelbaar zijn! Daarnaast was het de investering waard: ik maakte een mooie sprong op de ITU-pointslist (wereldranglijst) en naderde de top-100. De geplande rustweek nadien werd benut om te herstellen: slapen, slapen en nogmaals slapen. Het reizen had misschien nog wel de meeste energie gekost. Niet zozeer het verplaatsten op zich, maar vooral de bijkomende stress. Zo is er tijdens het inchecken, iedere keer weer opnieuw, discussie over het vervoer van de fietskoffer. Een lokale Zuid-Afrikaanse vliegmaatschappij weigerde zelfs mijn fietskoffer te vervoeren op een binnenlandse vlucht. Stond mijn koffer met wedstrijdkleding en schoeisel nog in Toronto, terwijl ik van start ging in Salford (dankzij Maurice van Neerven en Nike ging ik in Salford zonder zorgen van start!). En als klap op de vuurpijl, kwam mijn peperdure Trek carbon frame gebroken uit de fietskoffer bij thuiskomst van deze laatste trip (dankzij Frans Thijs en mijn vaste mecanicien Mike reed ik twee dagen later alweer rond alsof er niks was gebeurd!). Daarna kwam ik moeizaam op gang. De trainingen verliepen stroef,ik kwam moeilijk in mijn dagelijkse trainings- en werkritme. In overleg met trainer Rob Barel meldde ik me, twee weken later, af voor de World Cup van Tizjauwvaros (Hongarije), om twee weken later van start te gaan in de ITU Continental Cup van Geneve. Een matige uitslag was het gevolg van een grote knokpartij in het water. Desondanks wist ik nog wel kostbare punten voor de Europese Ranglijst te verdienen. Startnummers voor de World Cup van Hamburg en Beijing in de maand september waren, helaas, niet voor mij weggelegd. Mijn positie op de Wereldranglijst was nog niet voldoende om een startplaats af te dwingen. Direct besloot ik mijn rustperiode te vervroegen. De trainingen daarna weer op te pakken, met als doel mogelijk wel een startplaats voor de laatste World Cup wedstrijden van het seizoen te krijgen: 5 november, Cancun (Mexico) en 12 november, New Plymouth (Nieuw-Zeeland). De vorm is weer stijgende. Net als de spanning om “een plekje op de startlijst”. Zeker ga ik van start in de ITU Premium Cup van Alanya, 18 oktober. Hoofddoel: punten sprokkelen!